maandag 24 oktober 2011

De Zwarte met het Witte Hart

De zwarte met het witte hart is een historische roman geschreven door Arthur Japin. Het is gebaseerd op historische feiten, maar de emoties, de persoonlijkheden, en sommige gebeurtenissen zijn ontsprongen uit het brein van de schrijver.
Het boek gaat over twee jonge Afrikaanse prinsen (genaamd Kwame/Quame en Kwasi/Aquasi) van de Ashanti stam, die in 1837 door de koning van hun stam aan Nederland worden geschonken.

Het verhaal wordt verteld door Kwasi en men kan het opdelen in twee verhaallijnen, die elkaar afwisselen en elkaar telkens aanvullen.
 De ene vindt plaats in 1900 op Java, waar Kwasi woont en terugblikt op zijn leven.

De tweede verhaallijn begint in Afrika in 1936, waarin Kwasi verteld hoe hij en Kwame tegen hun wil naar Nederland moesten. Kwasi probeert zich aan te passen, terwijl Kwame zich probeert vast the houden aan zijn Afrikaanse identiteit. Hierdoor komt de vriendschap tussen de twee onder druk te staan. Ze gaan hun eigen weg; Kwasi gaat mijnbouwkunde studeren en verhuist in 1850 naar Oost Indië, waar hij een plantage start, en Kwame treedt toe tot een legereenheid die dicht bij zijn geboorteland gelegerd is.

Thema
Het thema van het boek is integratie en discriminatie, of eigenlijk het keuzedilemma tussen twee culturen waar je allebei niet volledig tot behoort. Voor de twee prinsen is dit ook het grootste dilemma. Ze kunnen, omdat ze door hun omgeving worden afgewezen (discriminatie), niet goed integreren, maar ze zijn in zulke mate geïntegreerd dat ze ook niet meer zijn zoals de Ashanti.

Karakterontwikkeling
Kwame kiest voor zijn eigen volk, maar zijn Nederlandse opvoeding heeft hem zoveel beïnvloed dat hij zijn eigen taal, het Twi, niet meer beheerst en de verhalen van zijn volk niet meer kent.
Ik vind Kwame een goed karakter, omdat je in hem goed ziet wat discriminatie en de ontrukking uit de eigen cultuur teweeg kan brengen. Je ziet bij hem ook echt dat hij gevangen zit tussen twee culturen waar hij allebei niet meer thuis hoort.

Kwasi, daarentegen, omarmt de Nederlandse invloed en probeert deel uit te maken van de maatschappij, waarbij hij vaak over zich heen laat lopen. Dit lukt hem echter niet, want mensen kijken nog steeds anders naar hem door zijn huidskleur. Op hem slaat ook de titel van het boek; ‘De zwarte met het witte hart’, omdat zijn huidskleur zwart is, maar hij zich vanbinnen een Nederlander wil voelen.
Ik vind Kwasi in het begin een beetje naïef. Hij gelooft dat  mensen denken dat iedereen gelijk is, ongeacht huidskleur of geloof, wat keer op keer niet waar blijkt te zijn. Als hij een oude man is, is hij chagrijnig en heeft hij een hekel aan mensen. Hij ziet hier wel dat hij gediscrimineerd wordt, maar doet ook niets meer om zijn positie te verbeteren. Kortom, eerst een beetje en slapjanus en daarna een pessimist.

Mijn mening
Ik vond dit boek leuk om te lezen. Het verhaal vordert enigszins langzaam en grijpt je niet echt bij de keel, maar Arthur Japin laat zien dat hij mooi en filosofisch kan schrijven, en ook is te zien dat hij erg veel onderzoek heeft gedaan. Het verhaal is verdrietig en nooit echt vrolijk, maar ik vind dit goed passen bij de stijl waarin het geschreven is.
Het laat goed zien hoe moeilijk het is om te integreren, niet alleen in die tijd, maar ik denk dat het ook betrekking heeft op nu.
Ik ben het eens met deze recensie in de zin dat Arthur Japin Kwasi meningen in de mond legt die niet bij hem lijken te passen, en dat er veel lichter over Kwasi’s discriminatie van inlanders wordt gesproken dat blanken die hem discrimineren.
Al met al, een aanrader over een onbekend onderwerp, dat toepasselijk is gezien het huidige integratiedebat.

-Jasper




1 opmerking:

  1. goed verslag jasper! plezierig geschreven, het was makkelijk te volgen.
    ik heb maar 1 echt minpuntje: ik zie geen link naar iets over se schrijver, hierdoor moet ik zelf surfen, wat ik een beetje jammer vind. (deze link was beter geweest: http://www.arthurjapin.nl/web/Biografie.htm)
    ter conclusie:
    "Het vibreert, de trilling zit nog in de eh... dinges! Vat je, makker?" (om met schilder Terpen Tijn te spreken)

    BeantwoordenVerwijderen