Marek van der Jagt is een heteroniem van de schrijver Arnon Grunberg. Hij was een Weense filosofiestudent, en niet te vergeten, bijlesleraar. Hij kwam uit een gegoede maar knotsgekke familie, met een dramatisch ingestelde moeder die onmogelijk het geluk kan vinden (en daar misschien ook helemaal niet op zoek naar is) en een vader die zijn uiterste best deed om haar gedrag te negeren. Hij was op zoek naar de 'amour fou', oncontroleerbare passie die voor hem tot geluk moest lijden. In een keten van gebeurtenissen leidt zijn zoektocht naar de amour fou echter naar de afkeer en obsessie voor de visgraat tussen zijn benen, en later ook naar desillusie en begrip voor het rampzalige huwelijk van zijn ouders. Maar nu is hij dood. Niet omdat hij van een klif is gevallen, maar omdat zijn existentie helaas niet gevalideerd kon worden na een kritisch onderzoek van het NRC Handelsblad. Marek van der Jagt bloedde dood onder de messen van Arnon Grunberg's bekentenis toen hij Van der Jagt's tweede en laatste roman presenteerde.
Arnon Grunberg heeft Marek van der Jagt niet zomaar als grap verzonnen, zoals sommigen veronderstellen. De schrijver heeft opgemerkt dat hij dit deed om met zijn verleden af te rekenen. De boeken die geschreven zijn voor de 'Marek van der Jagt-periode' bevatten veel autobiografische elementen. Grunberg wilde door middel van het creëren van een pseudoniem deze elementen van zich af schudden om als schrijver te groeien. Hierdoor werd hij deels geïnspireerd door de Amerikaanse auteur Jerzy Kosinski, die een roman schreef over een Pools jongetje in de Tweede Wereldoorlog ('De Geverfde Vogel') dat als autobiografisch werd opgevat en dat later niet bleek te zijn. Grunberg schrijft over het 'vervalsen' van je eigen verleden het volgende:
‘Mag je jezelf verzinnen? Mag je je autobiografie verzinnen? Mag je je verleden vervalsen? Mag je je uitgeven voor iemand die je niet bent, hooguit iemand die je zou willen zijn, al weet je zelfs dat op het eind niet meer zeker?’De roman 'De geschiedenis van mijn kaalheid' is zogenaamd een autobiografisch debuut van Marek van der Jagt. Dit lijkt vreemd, omdat Grunberg juist af wilde van het autobiografische element in zijn boeken (dat na de Marek van der Jagt-periode ook verdween). Grunberg heeft hier een passend antwoord op:
‘Er lopen mensen rond,’ schreef hij in zijn stuk, ‘die hun leven te danken hebben aan het feit dat ze op een bepaald moment in hun leven zichzelf verzonnen hebben, hun verleden vervalsten en zich uitgaven voor iemand die ze op dat moment niet waren.’Hoogstwaarschijnlijk heeft dit ook te maken met de achtergrond van de Joodse Grunberg. De moeder van Grunberg heeft het concentratiekamp Auschwitz overleefd, en de vader van Grunberg (naar wie dit fragment naar mijn inzicht verwijst) heeft met een vals paspoort met de naam 'Piet Zondervan' zijn leven kunnen redden.
Volgens een bachelorscriptie van Alex van Egmond van de Universiteit Leiden (ik kon de scriptie zelf niet vinden, maar ik heb hier een samenvatting gelezen) heeft Grunberg door middel van het pseudoniem zijn grenzen als schrijver verlegt en is hij veranderd. Hij heeft de autobiografische invloeden los kunnen laten en schrijft nu meer moralistische stukken. Als lezer van zijn columns (onder zijn tweede naam Yasha) in de VPRO gids, wekelijks een Voetnoot in de Volkskrant en zijn blog kan ik in ieder geval beamen dat veel van Grunberg's stukken een moralistische en ook filosofische insteek hebben. Zo schrijft hij in de VPRO gids van 7 juni over eerlijk zijn, en 'het gebod om eerlijk te zijn, vaak haaks staat op het gebod om de ander niet te kwetsen'.
Ik vond 'De geschiedenis van mijn kaalheid' een amusante roman. Het verhaal van de hulpeloze en gedesillusioneerde Van der Jagt is grappig. De neergezette karakters zijn bizar en hun gedachten en uitspraken onvoorspelbaar en onhandig. Ik heb geen boeken van Grunberg gelezen (alleen columns) en de droogkomische schrijfstijl kwam mij dus maar vaag bekend voor, maar de wijze waarop de filosofische gedachten van Marek van der Jagt werden geuit zijn uniek en onmiskenbaar Grunberg.